Weddenschappen in België in 2026: 24 dossiers, 25 domeinen, één rekening van 200 euro

Onder deze regel staat wat de cijfers zijn en waartegen ze zijn nagekeken. De Kansspelcommissie publiceert haar register van aanvullende vergunningen zelf, en daar komt alles vandaan wat hier over vergunningen staat.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Stand van de gegevens: 13.11.2026, nagekeken tegen het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ en tegen de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen.

Er is een zin die je op elke wedsite in België tegenkomt en die niets betekent: “Wij zijn een 100 % betrouwbare bookmaker.” Betrouwbaarheid is geen eigenschap die een site over zichzelf kan vaststellen. In België is het een document. De Kansspelcommissie, in het Frans de Commission des jeux de hasard, houdt een register bij van aanvullende vergunningen F1+, en in het uittreksel van 9 oktober 2026 staan 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Dat is de hele legale online markt voor weddenschappen in dit land. Geen 40. Geen 200. Vijfentwintig adressen.

De rekening die daaraan hangt, is de rode draad van deze pagina, en ze is niet de rekening die de marketing suggereert. Een legale wedsite in België mag je geen welkomstbonus geven — de wet verbiedt het — dus de eerste vraag is niet meer welke bonus het grootst is, maar wat je zelf inlegt en wat je ervan terugziet. Daar zit een vast bedrag in, een vaste marge, en een wettelijk plafond dat de meeste mensen niet kennen. Wie dat plafond kent, weet binnen twee minuten of hij op de juiste site zit.

Wat volgt gaat van het scherpste instrument dat je als speler hebt — je eigen limiet en het toegangsverbod — naar wat er feitelijk te wedden valt, dan naar de tien sites die in dit overzicht worden behandeld, dan naar het overzicht zelf, en pas op het einde naar de rechtsgrond. Die volgorde is opzettelijk: de regels die je het hardst raken zijn de regels waar je het minst over leest.

Wat een limiet je kost, en wat hij je bespaart

Er bestaat een getal dat elke Belgische speler zou moeten kennen en dat bijna niemand kent: 200 euro per week per website. Dat is het wettelijke plafond voor online gokken, en het plafond geldt voor het geld dat op je spelersrekening wordt gestort, niet voor je inzetten. Dat verschil is geen muggenzifterij. Je kunt binnen één week honderd weddenschappen van 5 euro plaatsen en het plafond nooit raken, zolang je je winsten op de rekening laat staan en er niet meer bij stort dan 200 euro. Je kunt ook op maandag 200 euro storten en diezelfde middag alles verliezen. Het plafond remt de aanvoer van nieuw geld af, niet het tempo waarmee je speelt.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Het plafond is niet hetzelfde als je eigen limiet

Het wettelijke bedrag is het maximum, niet je budget. Een lagere persoonlijke limiet vraag je op elk moment bij de operator zelf, en die kan zo laag zijn als je wil. Dat is de goedkoopste bescherming die er bestaat, want ze kost niets en ze wordt niet gecontroleerd door een ambtenaar op het moment dat je in een slechte bui achter je telefoon zit. Wie het plafond van 200 euro wil opheffen, moet een veel lastiger weg afleggen: dat kan alleen als je niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank, en de aanvraag loopt via de Kansspelcommissie.

Daar zit de logica van het hele Belgische model in, en het is een logica die de sector zelf nooit als voordeel zal verkopen. De staat gaat ervan uit dat je het recht om meer te verliezen moet verdienen met een schone kredietfiche. Dat is paternalistisch, en het is ook de reden waarom het land geen bonuswedloop kent van het soort dat je bij een Maltees aanbod aantreft.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Er is nog een harde grens die zelden wordt genoemd omdat ze in het voordeel van de speler is: krediet is verboden. De wet verbiedt leningen of krediet aan spelers, en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Je kunt je dus niet in de schulden wedden bij een vergunde operator. Dat is precies één van de manieren waarop een illegale site van een legale verschilt, en het is er één die je pas merkt wanneer het te laat is.

Wat er daadwerkelijk terugkomt van je inzet

Nu het bedrag dat de marketing nooit noemt, omdat het in elke prijs zit: de marge. Neem een markt met twee uitkomsten en quoteringen van 1,90 en 1,90 — een voorbeeld, geen geciteerde prijs van een van de besproken sites. De uitbetalingsvoet van die markt is 1 gedeeld door de som van 1/1,90 en 1/1,90, en dat komt uit op afgerond 95 %. De bookmaker houdt dus ongeveer 5 % van elke euro die op die markt wordt ingezet, ongeacht wie er wint. Dat is geen schandaal en geen fout — het is het verdienmodel — maar het is de reden waarom “wedden om te winnen” een duurder plan is dan het lijkt.

Zet daar het toegangsverbod naast. Het EPIS-systeem, sinds 2004 beheerd door de Kansspelcommissie, bundelt alle uitgesloten spelers; naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Iemand kan op de lijst komen op eigen vraag, op vraag van een betrokken derde zoals een partner, door een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling — door bepaalde beroepen (magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden) of door een voorlopig bewindvoerder.

De prijs van een vrijwillig toegangsverbod

Een vrijwillig toegangsverbod laat zich niet even terugdraaien. Het kan pas worden opgeheven na een wachttijd van drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Wie zich op een slechte avond laat inschrijven, zit er drie maanden aan vast, ook als hij de volgende ochtend van gedacht verandert. Dat is de bedoeling, en het is ook de reden waarom het een echt instrument is en geen knop.

De Kansspelcommissie zegt zelf niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen. Fair genoeg, maar het betekent dat EPIS een slot is en geen branddeur: het houdt je tegen bij de kassa, niet aan tafel.

Hulp is er intussen wel, en ze is gratis. SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, dag en nacht. Gokhulp.be is de Vlaamse weg naar begeleiding, en in Brussel en Franstalig België bestaan er nog andere kanalen. Wie merkt dat de wekelijkse storting een gewoonte is geworden in plaats van een uitgave, belt beter eerst en wedt daarna.

De leeftijdsgrens die de sector het liefst zou vergeten

België laat je niet toe op je achttiende. De minimumleeftijd om te wedden is 21 jaar, niet 18 — artikel 54 § 1 van de wet, van kracht sinds 1 september 2024. Dat is strikter dan in vrijwel elk buurland, en het heeft een praktisch gevolg dat je op elke vergunde site terugziet: Ladbrokes vermeldt op zijn app-pagina 21+, Betsson zegt dat zijn site in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar, Magic Betting vermeldt dezelfde grens, en Meridian schrijft dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn. De app van bwin wordt in België aangeboden door Leader Bet, een Belgisch bedrijf, met dezelfde grens van 21 jaar.

Wat dat kost aan de andere kant van de tafel is zeldzaam concreet: laat een operator een minderjarige speler toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler gaat. De fout wordt dus niet met een boete afgekocht maar met de omzet van die speler.

Wat er in België te wedden valt — en waar weddenschappen ophouden

Voetbal is het product waar de F1+-vergunning in de praktijk om draait, en het is ook het onderdeel waar de wet het meest over zegt. De Kansspelwet definieert een weddenschap als een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voordoet. Twee vormen krijgen een eigen naam: de onderlinge weddenschap, waarbij de inleg van alle spelers wordt gepoold, en de weddenschap tegen notering, het vaste-quoteringsmodel dat elk online aanbod gebruikt. Het beoefenen van sport zelf valt buiten de wet.

Verder dan die definities reikt de lijst van wat verboden is, en die lijst is korter dan je zou verwachten. Verboden zijn weddenschappen op een gebeurtenis of activiteit die strijdig is met de openbare orde, weddenschappen op gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en weddenschappen op activiteiten waarin de meerderheid van de deelnemers jonger is dan 21 — jeugdsport dus. De Kansspelcommissie kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet kan worden gegarandeerd, wat in de praktijk het matchfixing-instrument is. Lagere seniorenreeksen zijn in de gelezen tekst niet als zodanig verboden.

De paardenkoersen hebben hun eigen regime, en het is strenger dan het voetbalregime. Alleen specifieke pool- en vastequoteringsweddenschappen zijn toegelaten, inclusief koersen in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning bepaalt; organisatoren hebben een F1P-vergunning nodig. Op het register staan voor die paardenactiviteit onder meer Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce — en wie van hen de poolweddenschappen online uitbaat, is niet vast te stellen uit de gepubliceerde stukken. Wie specifiek voor de paarden komt, moet dat bij de operator zelf navragen voor hij een rekening opent.

De markten waar de wet zwijgt

Hier wordt het interessant voor wie live speelt. Over live wedden, cash-out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen is in de gelezen wettekst geen specifieke bepaling te vinden. Operators bieden ze aan. Of de Kansspelcommissie er een beperkt, is niet vast te stellen. Hetzelfde geldt voor esports en virtuele sporten, en voor een weddenschapsbeurs — de dichtstbijzijnde term in de wet is de onderlinge weddenschap, en of die term een beurs dekt, staat er niet.

Dat is geen reden om te doen alsof het grijs is in de richting die je uitkomt. Het betekent dat de wet een product dat al bestaat niet met naam noemt, en dat de toezichthouder het tot nu toe laat lopen. Voor de speler verandert dat niets aan de marge op die markten.

Waarom de marge per markt anders is

Eén waarschuwing die meer waard is dan een hele sectie over competities. De 5 % die bij 1,90 tegen 1,90 hoort, is de marge van die ene markt met twee uitkomsten. Een 1X2-markt met drie uitkomsten zit anders in elkaar, en een markt met veel uitkomsten — de juiste uitslag, een speler die scoort, een combinatie van twee wedstrijden in één ticket — zit nog anders in elkaar. De combinatieweddenschap vermenigvuldigt de quoteringen van de afzonderlijke selecties tot één prijs, en de marge van de bookmaker vermenigvuldigt mee. Drie selecties van 1,90 geven een gecombineerde prijs van ongeveer 6,86; dezelfde drie selecties dragen de marge drie keer.

Dat is de eerlijkste manier om naar een “boost” te kijken die je op een niet-Belgische site ziet staan. Een verhoogde quotering op één been van een combinatie verdwijnt in de vermenigvuldiging, en de kans dat alle benen tegelijk uitkomen is niet verhoogd maar verkleind. De Champions League in oktober is precies het moment waarop dat soort aanbiedingen opduikt; het is ook het moment waarop het wedticket het langst wordt.

Tien wedsites met een F1+-vergunning, en wat ze van elkaar onderscheidt

Voor deze sectie gelden twee afspraken, en ze zijn niet vrijblijvend. De eerste: elk van deze tien merken staat met zijn website op het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ in het uittreksel van 9 oktober 2026. Een plaats in een register is geen aanbeveling, een plaats in een overzicht al helemaal niet, en een merk dat hier niet staat is daarmee niet meteen onvergund — het register telt 25 domeinnamen en dit overzicht behandelt er tien. De tweede: een dossier is het dossier van de fysieke inrichting, en het register verbindt merken niet aan groepen.

Wat er verder over een merk te zeggen valt, hangt af van wat de operator zelf publiceert. Waar de eigen pagina's van een operator voor de waarnemer gesloten bleven, staat de bron in de zin zelf.

Ladbrokes: de app die Derby SA uitgeeft

Ladbrokes heeft op de Belgische markt een dossier met nummer 116428, en de houder is Derby SA/NV. De sportweddenschappen-app wordt uitgegeven door Derby SA en is beschikbaar in het Nederlands, Frans en Engels. Dat laatste is geen detail in een land met twee grote taalgemeenschappen en een Europese instelling in de hoofdstad: een speler die in het Frans begint en in het Nederlands verder wil, kan bij deze app zonder zijn rekening te verhuizen.

De vergunning is per domein, niet per merknaam. Wie bij Ladbrokes wil wedden, doet dat op het domein dat op het register staat, niet op een andere site die dezelfde naam draagt. Dat is de regel die het hele Belgische model draagt, en ik kom er verder in deze pagina nog op terug bij de vraag of een .be-adres iets bewijst.

Het merk is het bekendste van dit tiental, en dat is precies de reden om er één waarschuwing bij te zetten: bekendheid is geen maatstaf voor de prijs die je betaalt. De marge op een 1X2-markt wordt niet kleiner omdat de naam groot is.

Starcasino Sport: 17 talen en een dossiernummer

Starcasino Sport staat op het register onder dossier 116431, met SGS Betting als houder. De Starsport-app wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in 17 talen, waaronder Nederlands en Frans. Zeventien talen voor een Belgische vergunninghouder klinkt als een app die voor een veel bredere markt is gebouwd dan de Belgische, en dat is waarschijnlijk ook zo — de app is een internationaal product dat in België onder de Belgische regels wordt aangeboden.

Dat is geen probleem zolang de Belgische regels op de Belgische rekening worden toegepast, en dat is bij een F1+ structureel het geval: de leeftijdsgrens van 21 jaar, het EPIS-onderzoek en de wekelijkse stortingslimiet hangen aan de vergunning, niet aan de app. Wie hier speelt, speelt onder de Belgische bescherming ook al leest hij de interface in een taal die in Brussel niemand spreekt.

Betsson Sports: het merk dat de Belgische regel zichtbaar omarmt

Betsson Sports heeft dossier 116764, houder Sagevas SA/NV, en de app vermeldt uitdrukkelijk dat de site in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar. De formulering is interessant: ze verkoopt de beperking als een kenmerk van de site, en dat is een van de weinige keren dat een operator een wettelijk verbod als verkoopargument inzet.

Er valt iets voor te zeggen. Wie een gokrekening opent, wil weten dat de site niet aan jan en alleman levert, en de controle op leeftijd en op de EPIS-lijst is precies het onderdeel dat een niet-vergunde site overslaat. Of je dat als speler iets kost, hangt af van hoeveel waarde je hecht aan een operator die geen concessies doet aan de regels van het land waar hij zijn vergunning heeft.

Elite Sports: 100 % Belgisch gehost

Elite Sports wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht, onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, en presenteert zich als een gokwebsite die in België wordt gehost. De combinatie is opmerkelijk: de vergunninghouder is een paardenkoersmaatschappij, de uitbater een aparte vennootschap in een Brusselse gemeente.

Dat de site in België wordt gehost, is een bewering die je kunt nalezen en die iets zegt over de gegevensverwerking: er verlaat geen spelersprofiel automatisch de Europese Unie. Of dat de quoteringen beter maakt, is een andere vraag, en het antwoord is nee. Hosting is geen marktprijs.

Magic Betting: het nummer dat niemand belt

Magic Betting heeft dossier 120148, houder Betting Service. De klantendienst is bereikbaar op 0800 58 888 en via livechat in de app, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Een gratis telefoonnummer plus livechat is meer dan sommige van de tien hiernaast bieden, en het is precies het onderdeel dat je gaat missen als er iets misgaat met een uitbetaling of een geblokkeerde rekening.

Een operator waar je niemand kunt bereiken, is een operator waar je het geld laat staan en de vraag opgeeft. Wie een account opent bij een van deze tien, doet er goed aan het nummer één keer te bellen voor er iets fout loopt — een account dat nooit wordt aangeraakt, verraadt niet of de klantendienst bestaat.

Meridian Sports: 21+, en verder wat je zelf uitzoekt

Meridian Sports heeft dossier 126361 met Mybestodds als houder, en vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn. Daarmee houdt het voor deze pagina grotendeels op: over de markten, de quoteringen en de betaalmethoden van dit merk is er niets dat de operator zelf publiceert en dat hier kan worden overgenomen.

Dat is geen diskwalificatie en geen aanbeveling. Het is de eerlijke stand van zaken op het moment van dit overzicht, en het is een reden om bij dit merk eerst het eigen wedprogramma open te klikken en te kijken wat er werkelijk staat: welke sporten, welke markten, welke limieten. Wat je daar zelf ziet, is de enige bron die op het moment van je inzet geldt.

ZEbet: een Franse uitgever op een Belgisch dossier

ZEbet staat op het register onder dossier 117739, houder Turf Belgium, en de ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd, beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. De naam van de houder verraadt de oorsprong: dit is een aanbod dat uit de paardensportwereld komt en zich naar de sportmarkt heeft uitgebreid.

Voor de speler betekent dat een merk dat het paardenaanbod serieus neemt, en dat is in België geen vanzelfsprekendheid — het paardenregime is strenger en de organisatoren ervan zijn op één hand te tellen. Of dat zich vertaalt in betere prijzen op voetbal, is niet gezegd. Het is wel een reden om dit merk te overwegen als paardenkoersen je belangrijkste markt zijn.

Scooore: de vergunning met een einddatum voor ogen

Scooore heeft dossier 163192 met Scooore SA/NV als houder, en vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Dat is een van de weinige keren dat een operator zijn eigen vergunningstermijn publiceert, en het is nuttige informatie: een vergunning die nog vier jaar loopt, is geen vergunning die morgen vervalt.

Daar komt iets bij dat de andere negen niet in hun app-vermelding hebben staan. Bij Scooore kunnen limieten voor inzet, tijd en stortingen worden ingesteld, het speelgedrag worden opgevolgd en persoonlijke hulp worden ingeschakeld, met spelen voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Drie soorten limieten in één account is de volledige set gereedschap. De meeste spelers gebruiken er nul van.

Unibet: de Bet Builder, en de rekening daarvan

Unibet heeft dossier 116799 met Unibet Belgium Ltd als houder. In de Belgische vermelding van zijn app kondigt Unibet een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd.

Dat is een product dat de wiskunde van de vorige sectie in één knop stopt. Elke toegevoegde selectie uit dezelfde wedstrijd verhoogt de totale quotering en verlaagt de kans dat alles tegelijk uitkomt, en de marge van de bookmaker wordt bij elke stap opnieuw genomen. De Bet Builder is geen oneerlijk product — het is een product waarvan de prijs wordt bepaald door hoe ver de speler de combinatie opbouwt. Wie hem gebruikt met twee selecties, betaalt twee keer marge. Wie hem gebruikt met zes, betaalt zes keer marge voor een kans die kleiner is dan één op honderd.

Circus Sport: het merk achter een aparte houder

Circus Sport heeft dossier 124893, houder Circus Belgium SA/NV, en de Circus Sport-app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL, beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans. Let op het verschil tussen die twee namen: de houder van de vergunning en de uitgever van de app zijn niet dezelfde vennootschap.

Dat is bij meer van deze tien het geval, en het is geen formaliteit. De vergunning hangt aan een rechtspersoon en aan een domein, niet aan de merknaam die je op je telefoon ziet staan. Wanneer er iets misgaat en je wilt weten tegen wie je een klacht indient, is de naam op het scherm niet per se de partij die tegenover de Kansspelcommissie verantwoordelijk is. De Kansspelcommissie is in België de klachtenroute, en die route begint bij het dossiernummer.

Wat je bij een vergunde site krijgt, en wat een overzicht niet kan bewijzen

Vraag een Belgische speler waarom hij op site A zit en niet op site B, en het antwoord is meestal de naam, de app of een reclamespot. Dat zijn drie slechte redenen. Bij een operator met een Belgische vergunning krijg je een pakket dat je nergens anders krijgt, en dat pakket is het enige criterium dat je zonder voorkennis kunt controleren.

Een leeftijdscontrole op 21 jaar bij de registratie, in plaats van helemaal geen controle. Een EPIS-controle bij elke deelname aan een weddenschap, online en offline, zodat iemand die zich heeft laten uitsluiten geen tweede rekening kan openen onder zijn eigen naam. Een wettelijk plafond van 200 euro per week per website op wat je op je spelersrekening stort. Geen bonusdruk: een houder van een vergunning mag geen gratis deelnames, speelkrediet of enig voordeel in welke vorm dan ook aanbieden om spelers aan te trekken of te houden. Een Belgische toezichthouder als klachtenroute, en een Belgische rechter als het echt misloopt.

De laatste verdient een aparte regel. Het verbod op bonussen is geen detail in de marge van de wet; het haalt het hele instrumentarium weg dat een buitenlandse site gebruikt om je te laten storten. Geen welkomstbonus betekent geen omzetvereiste van 35 keer het bonusbedrag, geen minimumquotering waarvoor je inzet niet meetelt, geen termijn van 30 dagen waarbinnen je moet hebben doorgedraaid, geen plafond op wat een gratis weddenschap mag opbrengen. Al die voorwaarden zijn geen bijzaak van een bonus; ze zijn de bonus. Toen de Kansspelcommissie in 2020 de vroegere bonuscap van 2018 zag vernietigd door de Raad van State, verdween niet het verbod maar de cap — en zo bleef de absolute versie over.

Wat een overzicht niet kan bewijzen

Een plaats in een overzicht is geen vergunning. Dat klinkt als een open deur, en toch is het de fout die spelers het vaakst maken: ze zien een merk in een top tien staan, nemen aan dat iemand dat merk heeft gecontroleerd, en sluiten de vraag af. Geen enkel overzicht — ook dit niet — verleent een recht om weddenschappen aan te bieden. Het recht komt uit Brussel.

Er is ook een omgekeerde fout, en ze is net zo duur. Een merk dat hier niet staat, is niet meteen onvergund. Het register telt 25 domeinnamen voor 24 dossiers, terwijl dit overzicht er tien behandelt. Wie een site overweegt die hier niet tussen staat, hoeft dus niet te concluderen dat er iets mis is; hij moet één handeling uitvoeren in plaats van te gokken op een aanname.

De tabel hieronder zet voor de tien behandelde sites naast elkaar waar de vergunning vandaan komt, wie de houder is, en wat de operator zelf over zijn eigen aanbod publiceert. De derde kolom is de enige die geen vergunningsvraag is maar een productvraag, en dat is meteen ook de reden waarom ze leeg kan blijven: een vergunning is een publiek feit, een wedprogramma niet.

Wat de kolommen niet laten zien, is interessanter dan wat ze laten zien. Tien dossiers, tien houders, en geen enkele houder die twee keer voorkomt — dat is geen toeval maar de regel: hoogstens één F1+ per houder. De houder is in zeven van de tien gevallen niet de naam die de speler kent. En de derde kolom is dun, omdat een operator over zijn eigen product meestal weinig publiceert dat hij niet ook kan intrekken. Wie de quoteringen wil vergelijken, moet beginnen met een account; de vergelijking van prijzen is deels de prijs van het vergelijken.

Wat een uurtje inzet je gemiddeld kost

Neem een speler die zichzelf een wekelijkse inzet van 50 euro oplegt en die één keer per week inzet, op een markt met twee uitkomsten tegen 1,90 en 1,90. De uitbetalingsvoet van die markt is afgerond 95 %, dus de marge die de bookmaker van elke ingezette euro neemt is ongeveer 5 %. Over een jaar van 52 weken is dat 2.600 euro aan inzet, en de verwachte kost daarvan is ongeveer 130 euro.

Zet daar een ondergrens en een bovengrens naast, want één getal zou hier een belofte zijn die het niet is. Wie elke week twee selecties tot één combinatieticket van 1,90 maal 1,90 samenvoegt, draagt de marge twee keer per ingezette euro; wie op één markt met veel uitkomsten speelt, draagt hem één keer tegen een hogere voet. De band loopt dus van ongeveer 130 euro per jaar voor wie de marge één keer betaalt, tot het dubbele voor wie er elke week een tweede selectie bij legt. Het gaat om een gemiddelde over veel weddenschappen onder de aanname dat precies het ingestelde bedrag wordt ingezet en er niets wordt doorgedraaid — niet om een voorspelling, en niet om een verlies dat iemand gegarandeerd lijdt. Wie 50 euro per week inzet en 50 euro per week stort, blijft bovendien binnen het wettelijke plafond van 200 euro, en dat is precies de ruimte die de wet hem laat.

Van 500 naar 200: waarom België de kraan heeft dichtgedraaid

De wekelijkse limiet is niet altijd 200 euro geweest. Ze is in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro naar 200 euro. De Kansspelcommissie en de Nationale Bank communiceren dat bedrag samen, en het is dezelfde limiet voor online kansspelen in het algemeen. Of de limiet voor online weddenschappen volledig identiek werkt als voor casino, is in de weddenschapsteksten niet vast te stellen; het bedrag en de eenheid — per week, per website, op stortingen — staan wel vast.

Dat de twee autoriteiten samen communiceren, is het interessante deel. De Nationale Bank komt in het verhaal niet alleen als communicator voor: haar Centrale voor Kredieten aan Particulieren is de instantie waar wordt nagegaan of iemand wanbetaler is, en dat is de voorwaarde om het plafond te laten opheffen. Een goklimiet die aan een kredietregister hangt, is een zeldzaam stuk beleid: het koppelt het recht om meer te verliezen aan de vraag of je je andere schulden betaalt.

Of dat de juiste maatstaf is, is een politieke vraag en niet een die deze pagina beslist. Wat vaststaat, is dat het plafond werkt zoals een plafond hoort te werken: het beperkt de aanvoer van nieuw geld, het is per website zodat het openen van een tweede account de ruimte verdubbelt, en een lagere persoonlijke limiet vraag je gewoon bij de operator.

De tweede account, en waarom de wet ze niet kan tellen

Er zijn 25 vergunde domeinen, en er is niets dat een speler tegenhoudt om bij vijf ervan een rekening te openen. Het plafond van 200 euro geldt per website. Vijf rekeningen betekenen dus duizend euro per week aan stortingsruimte, en geen enkele wettelijke bepaling verhindert dat. De EPIS-lijst staat daar tegenover: wie zich laat uitsluiten, is bij alle vijf geblokkeerd, want de controle op naam, voornaam en geboortedatum loopt bij elke deelname aan een weddenschap.

De limiet is dus een rem op één rekening en geen rem op één persoon, en dat is een reëel gat in het model. De tegenwerping is dat een speler die vijf rekeningen opent om het plafond te omzeilen, zich al niet meer door een plafond laat sturen. Dat is waar, en het is ook de reden waarom de vrijwillige uitsluiting het sterkere instrument is: ze grijpt de persoon en niet het account.

Zonder Belgische vergunning: geen logo, geen controle, geen klachtenroute

Nu het deel waar de marketing van illegale sites het minst over zegt. De wet verbiedt het aanbieden van spelen of weddenschappen zonder vergunning — artikel 4 § 1 — met een boete die kan oplopen tot 960.000 euro. Dat is de kant van de operator. De kant van de speler staat in artikel 4 § 2: wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder die bepaling, met een boete die kan oplopen tot 576.000 euro, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat.

De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik loopt niet gelijk met de cijfers uit artikel 64, en het blijft staan zoals de toezichthouder het zelf vermeldt: als een door haar meegedeeld bedrag. Een concreet aan een speler opgelegde boete is niet terug te vinden. Wie daaruit besluit dat er niets gebeurt, neemt wel een risico dat hij zelf draagt.

De toezichthouder houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. Die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd, zodat de toegang kan worden geblokkeerd. De pagina van de Kansspelcommissie met de door haar geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026; vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Blokkering is dus geen theorie: duizend adressen zijn er het bewijs van, en de nieuwste beslissing is van deze zomer.

Wat je precies verliest

Vier dingen, en je verliest ze alle vier op hetzelfde moment. Het EPIS-onderzoek: het uitsluitingsregister geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning, een site zonder Belgische vergunning moet het niet raadplegen en doet het dus niet. De leeftijdscontrole op 21 jaar, want er is geen vergunning waar die verplichting aan hangt. De wekelijkse stortingslimiet, want er is geen Belgische autoriteit om ze op te leggen. De Belgische klachtenroute, want de Kansspelcommissie gaat niet over een operator die zij niet vergunt.

Daar hoort nog iets bij dat geen recht is maar een feit: een niet-vergunde site kan worden geblokkeerd, en dan staat je geld op een domein dat je niet meer bereikt. De burgerlijke weg staat open — elke belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites — maar dat is een weg van maanden, en hij begint bij een partij waarvan de identiteit op een website staat waar je niet meer bij kunt.

Eén nuance, want de rest van deze pagina is er scherp genoeg over. Een buitenlandse operator met een Maltese, Curaçaose of Britse vergunning overtreedt niet automatisch de wet van zijn eigen land. Hij overtreedt de Belgische, in de mate dat hij op België richt. En de Belgische vergunning is per definitie Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt haar niet, en ze geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

De rechtsgrond: één toezichthouder, één vergunning, één domein per keer

De Kansspelcommissie is de Belgische toezichthouder op kansspelen sinds de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Die wet is de basistekst, en ze is meermaals gewijzigd; de geconsolideerde versie toont een laatste wijziging door de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met verschillende bepalingen — waaronder de artikelen 43 en 54 — in werking op 1 juni 2026. Wat die wijziging in de kern verandert, is niet vast te stellen, dus wordt hier geen regel als actueel voorgesteld die verder gaat dan wat er in de tekst staat.

Het vergunningsstelsel voor weddenschappen kent vier klassen. F1 is de vergunning voor het organiseren van weddenschappen, met periodes van negen jaar. F1+ is de aanvullende vergunning voor online weddenschappen. F1P dekt de paardenkoersen. F2 is de vergunning voor het aannemen van weddenschappen, met een looptijd van drie jaar, voor de kantoren. De spil is artikel 43/8: online weddenschappen mogen alleen worden aangeboden door de houder van een aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder. Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschapsorganisatoren te beperken; hoe hoog die beperking nu is, is niet vast te stellen, en het register van 9 oktober 2026 toont 24 F1+-dossiers voor 25 domeinnamen.

Dat is de architectuur in één alinea: een online vergunning die niet los te koop is maar aan een fysieke inrichting hangt, en één per houder. Het verklaart waarom de Belgische markt eruitziet als een clubje van twee dozijn in plaats van een open veld. Het verklaart ook waarom de houder zo vaak niet de merknaam is: wie al een wedkantoor uitbaat, vraagt de online vergunning aan op zijn bestaande structuur.

Artikel 27 maakt het sluitstuk. Een weddenschapsmerk draait op zijn eigen domein, los van zijn casino. Een merk dat in België een casino uitbaat en daarnaast weddenschappen aanbiedt, heeft daar dus twee afzonderlijke vergunningen voor nodig, en de site waarop je wedt is niet de site waarop je speelt. Voor de speler is dat relevant wanneer hij zijn limieten instelt: de wekelijkse limiet geldt per website, en een casino-domein en een weddomein van hetzelfde merk zijn twee websites.

Sanctie: wat er staat tegenover wie het zonder vergunning doet

De handhaving loopt langs vier sporen. Het strafrechtelijke spoor staat in artikel 4 § 1 en artikel 63 met een boete tot 960.000 euro voor het aanbieden zonder vergunning, en in artikel 4 § 2, artikel 64 en artikel 65 met een boete tot 576.000 euro, verdubbelbaar, voor wie bewust deelneemt, reclame maakt of spelers werft. Het administratieve spoor is de lijst van te blokkeren adressen uit artikel 43/8 § 2, bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad en aan de providers bezorgd. Het burgerlijke spoor laat elke belanghebbende toe een rechter om een bevel tegen illegale sites te vragen. En het reclamespoor raakt de tussenpersoon: een overzichtspagina die een onvergunde operator promoot, is zelf blootgesteld aan artikel 4 § 2, terwijl de aansprakelijkheid van onafhankelijke overzichtspagina's onder artikel 61 niet vaststaat.

Reclame is op zichzelf al een gereguleerd onderwerp. Artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete tot 576.000 euro op grond van artikel 64. Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking op 1 juli 2023, legt vast wat een vergunninghouder dan nog mag: adverteren op de eigen website en de eigen sociale kanalen, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens 5 seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte personen of fictieve personages, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap.

Het sportsponsoringregime hoort in dezelfde reeks. Stadionreclame is verboden sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorkant, tot 31 december 2027, en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op het sponsoren van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in twijfel heeft getrokken, en of het standhoudt, is niet vast te stellen. Wie in 2026 naar een wedstrijd kijkt, ziet daar de uitkomst van: de shirts zijn smaller geworden, en het reclamebord achter het doel is verdwenen.

De belasting die niet van jou is

Dit is de vraag die het vaakst verkeerd wordt beantwoord, en het antwoord is kort: de belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. In Wallonië geldt 15 % van de werkelijke brutomarge op weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen, en 11 % voor weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie worden geplaatst; de belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is.

Twee dingen blijven daarbij open, en ze zijn te belangrijk om ze weg te laten vallen. Welke lijn een gegeven online sportweddenschap volgt, is niet vast te stellen uit de gepubliceerde bronnen. En een verhoging van het Vlaamse online tarief werd in 2024 beslist, maar volgens de pers van 31 maart 2026 was er nog geen wetgeving; een tariefverhoging is dus geen recht.

Over de winsten van de speler zelf — bij een vergunde en bij een niet-vergunde operator — is uit een primaire bron niets vast te stellen. Deze pagina zegt daarom niet dat ze onbelast zijn, en ook niet dat ze belast zijn. Wie zekerheid wil over zijn eigen situatie, vraagt het aan de FOD Financiën of aan een accountant. Ik schrijf dat liever op dan een geruststelling die ik niet kan onderbouwen.

Wat de tien sites je vragen voor je eerste inzet

Er is een volgorde in dit alles, en ze is niet de volgorde waarin een speler normaal te werk gaat. De normale volgorde is: een site kiezen, storten, wedden. De volgorde die geld kost als je ze overslaat is: nagaan dat het domein vergund is, je eigen limiet instellen voor je stort, en pas dan wedden.

Stap één: het domein, niet het merk. Zoek de website op in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+. Een .be-adres bewijst niets — elk bedrijf kan er een registreren — en een 100 % Belgisch gevoel op de startpagina bewijst nog minder. Wat telt, is dat het domein waarmee je verbinding maakt op het register staat, en dat is een handeling van twee minuten.

Stap twee: je eigen limiet, en op tijd. De wettelijke ondergrens van wat je beschermd bent, is 200 euro per week per website aan stortingen. Vraag een lagere limiet bij de operator op het moment dat je je account opent en niet op het moment dat je hem nodig hebt, want een limiet verlagen kan altijd en een limiet verhogen vraagt tijd. Scooore laat limieten op inzet, tijd en storting toe, en Napoleon Sports biedt stortings- en tijdslimieten met een verwijzing naar zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie. Dat zijn de knoppen die je zoekt.

Stap drie: de prijs, en dan de tweede weddenschap. De eerste quotering die je ziet, is de hele markt in één getal. De marge zit erin, en bij ongeveer 1,90 tegen 1,90 is dat een kleine 5 %. Bij een combinatie van drie zulke selecties wordt diezelfde marge drie keer genomen. Dat is wat er gebeurt als je op de knop “voeg toe aan wedticket” blijft drukken: het ticket groeit, de gecombineerde prijs stijgt, en de kans dat je hem incasseert daalt sneller dan de prijs stijgt.

Stap vier: de klachtenroute, voor je ze nodig hebt. De Kansspelcommissie is in België de weg voor een klacht over een vergunde operator, en dat is een van de dingen die je precies niet hebt bij een niet-vergunde site. Het logo alleen al is het verschil. Wie een klacht moet indienen, heeft het dossiernummer nodig en niet de merknaam.

Waar het voor een klein budget op neerkomt

Een speler die 25 euro per week wil inzetten, heeft bij een vergunde operator alles wat hij nodig heeft: de limiet is geen probleem, want hij zit er ruim onder, en er is geen bonus die hem naar een hoger bedrag lokt. De verwachte kost van 25 euro per week op een markt van rond de 95 % uitbetalingsvoet is ongeveer 65 euro per jaar — dezelfde marge, de helft van het bedrag. Wat een klein budget niet moet doen, is dezelfde 25 euro over vijf weddenschappen in één combinatieticket verdelen: de inzet blijft gelijk, de marge wordt vijf keer genomen, en de kans op uitbetaling krimpt mee.

Er is één ding dat een klein budget in België wél krijgt en waar een buitenlandse site niets tegenover stelt: geen omzetvereiste, geen minimumquotering, geen termijn. Dat is geen verkooppraatje maar het gevolg van een verbod dat in 2024 in werking trad en dat geen uitzonderingen kent.

Napoleon Sports en 711 Sports: wie hier verder nog opduikt

Twee namen komen in dit overzicht terug zonder een aparte bespreking, en dat is geen slordigheid. Napoleon Sports biedt stortings- en tijdslimieten en verwijst voor zelfuitsluiting naar de Kansspelcommissie, naar Gokhulp.be, Stopoptijd.be en de tool BetBlocker — dat is de volledigste doorverwijzing van alle hier genoemde sites, en het is precies de lijst die een speler zou moeten bewaren voor de week waarin hij ze nodig heeft. Op 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht en verwijst de site naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help; de site werkt onder de vergunning van CKO Betting NV met nummer FA+ 119162. Dat nummer is het enige waarop je je kunt baseren; de rest is een logo.

Vragen die spelers het vaakst stellen

Hoe kom ik erachter of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Door het domein waarmee je verbinding maakt op te zoeken in het gepubliceerde register van aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie. Dat register telt in het uittreksel van 9 oktober 2026 vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Het gaat om het domein en niet om de merknaam, want de vergunning hangt aan het adres.

Bewijst een .be-adres dat de site in België vergund is?

Nee. Een domeinnaam met de Belgische extensie zegt alleen iets over de registratie, niet over een vergunning, en elke houder van een Belgische vergunning werkt bovendien op een specifiek domein: het register vergunt een adres en geen merknaam. Een merknaam op een ander adres is dus niet gedekt, ook al is de site bereikbaar.

Hoe werkt het toegangsverbod EPIS en hoe raak ik er weer uit?

Het EPIS-systeem, sinds 2004 beheerd door de Kansspelcommissie, bundelt uitgesloten spelers; naam, voornaam en geboortedatum worden bij elke weddenschap gecontroleerd, online en offline. Inschrijving kan van jezelf, van een betrokken derde, van een rechter of van een bewindvoerder komen. Een vrijwillige uitsluiting kan pas na drie maanden wachttijd worden opgeheven.

Hoe hoog is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet is 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op je spelersrekening wordt gestort, niet voor je inzetten. Een lagere persoonlijke limiet vraag je op elk moment bij de operator. Ze opheffen kan alleen via de Kansspelcommissie, na een controle in de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank.

Welke risico's loopt een speler op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Hij verliest het EPIS-onderzoek, de leeftijdscontrole op 21 jaar, het wettelijke stortingsplafond en de Belgische klachtenroute, en de site kan worden geblokkeerd. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen; een daadwerkelijk opgelegde spelersboete is niet terug te vinden.